thomasbladeren_filmgrain.jpg

Net de week voor de Pinkstervakantie is Thomas erg moeilijk, boos, brutaal en uitdagend. Ik vraag een gesprek aan met de juf de week na de vakantie, net voordat zij de school zal verlaten.

 

Ook stel ik een vraag over het gedrag van Thomas bij het forum oudersonline.nl en krijg een verrassend antwoord en een goede tip voor een boek "gek van je kinderen". We hebben Thomas altijd vrij strak gehouden en hem veel gecorrigeerd omdat wij dachten dat hij een strenge aanpak nodig had.. (opvoeden wie zei dat het gemakkelijk was)?

Wellicht komt hier zijn frustratie en boosheid vandaag was het commentaar van het Forum en moeten we hem juist iets meer loslaten en verantwoording geven zodat hij weer trots kan zijn op zichzelf en een gevoel van eigenwaarde krijgt. Tijdens de vakantie hebben we hem dus redelijk losgelaten(niet zo erg moeilijk tijdens een vakantie). In ieder geval ging het erg goed.

 

Het gesprek met de juf was goed en duidelijk. Thomas kan bij vlagen afwezig, ongehoorzaam en boos zijn. Zij kan s'ochtends als Thomas de klas in komt vaak al zien hoe hij zich zal gedragen de resterende dag. Ligt de oorzaak dan wellicht bij onze aanpak aan het begin van de dag? Wij zijn s'ochtends soms wat aan het stressen en juist dan lijkt Thomas geen enkele haast te hebben met zijn eten, tandenpoetsen, aankleden, kortom het hele ochtendtafereel. Dan maar wat vroeger op bedachten wij, dan kunnen we het wat rustiger aan doen, echter dat is nu precies wat Thomas zich ook lijkt te bedenken en dus moeten we ons alsnog haasten om op tijd op school te komen.

 

Zou je soms kunnen denken aan ADHD(merkte ik tijdens het schoolgesprek voorzichtig op), echter haar antwoord was dat deze "aandoening" niet "uitgezet" kan worden en bij Thomas is het bij vlagen, deze vlieger gaat dus niet op voor hem. Verder was hij goed vooruit gegaan in de klas met werkjes, meezingen en vooral op sociaal gebied. Het is gewoon een druk mannetje. Persoonlijk gebruik ik de term "colakind" wel eens als Thomas weer eens erg druk is, voor de goede orde wij als ouders van zo'n druktemakertje zijn eigenlijk vrij rustig. Tijdens mijn zwangerschap ben ik de eerste 5 maanden 24uur continu misselijk geweest en leefde ik op cola en crackers met roomboter. Normaal drink ik zelden frisdrank maar veel water dus dit was een flinke overdosis, zeker in die eerste 3 zo belangrijke maanden van de zwangerschap. Over die gekke eet- en drinkgewoonten tijdens mijn zwangerschap verbaas ik mij nog steeds trouwens. Het lichaam zou precies weten welke voedingsstoffen goed voor haar zouden zijn, echter zelfs fruit kon ik niet eten en probeerde ik het heldhaftig weer eens dan kwam ik niet verder dan de eerste hap en keerde mijn maag zich alweer om.   

 

Thomas heeft inmiddels wat vriendjes terwijl hij aan het begin van zijn schooljaar erg verlegen en op zichzelf was, het heeft toch twee maanden geduurd voordat hij zich meer thuis voelde in de klas.  Iedere week vroeg ik voorzichtig aan de juf hoe of Thomas zich gedragen had maar haar standaardantwoord was altijd dat het zo'n lief, rustig jongetje was. Dat was toch op zijn minst een bijzondere opmerking daar Thomas thuis; bij familie of vrienden altijd redelijk aanwezig is en allerminst lief of verlegen. Maar die “verlegenheids”  fase heeft niet zo lang “mogen” duren en is inmiddels gelukkig, overgegaan in een meer natuurlijke houding.  

 

Maar Thomas is Thomas, je moet alert blijven op ieder moment. Echter als werkende moeder is dat niet altijd mogelijk bijvoorbeeld als hij moet overblijven en een aantal dagen van de week trouw zijn broodtrommeltje meeneemt in zijn Thomas de Tanklocomotief tas. Bij controle vond ik flinke stukken brood terug in zijn trommeltje terwijl het snoepje en komkommertje netjes opgegeten waren. Toen ik "dreigde" dat hij geen snoepje kreeg als hij zijn brood niet netjes opat leek dat te werken. Ik kreeg in het vervolg een leeg broodtrommeltje terug, totdat ik een overblijfmoeder sprak die zei dat de overblijfmoeders Thomas ervan verdachten zijn brood gewoon onder de tafel te gooien. Nou dat was natuurlijk de verklaring voor zijn "nette" broodtrommeltje. Mijn volgende tactiek was dat het inmiddels weer teruggekeerde snoepje net zolang wegbleef totdat hij zijn boterham tot op het laatste stukje netjes zou opeten. Maar onze Thomas laat zich niet zo gauw voor één gatje vangen echter viel door de mand doordat hij zich een keertje liet ontvallen dat hij toch wel snoepjes at. Hoe kan dat nou, vroeg ik verbaasd. Tja mam ik heb mijn komkommertjes gewoon geruild voor snoepjes.

 

Ik moet toegeven, je creativiteit wordt tot op het uiterste getest bij zo'n ondeugende kleuter en soms sta je verstelt van je eigen inventiviteit alhoewel noodzakelijk kwaad wellicht een betere beschrijving is.