IMG_4168_filmgrain.jpgVrijdag, de laatste dag op school van zijn juf die ergens anders gaat werken. Thomas is s'ochtends erg brutaal, ik heb hem stevig vastgepakt, in zijn ogen gekeken(contact gemaakt) en gezegd dat hij geen gekke rijmwoorden mag verzinnen op zijn mamma als hij boos op haar is.

 

Thomas is altijd erg inventief geweest met woorden, en kon vanaf het moment dat hij kon praten goed verbanden leggen. Op zo'n moment besef je dat zo'n klein mensje niet alleen zinnen kan vormen, hij koppelt er ook een betekenis aanvast, de hersentjes werken wonderbaarlijk genoeg al op volle toeren. Grappige voorbeelden van toen hij net kon praten: mamagaai bij het horen van het woord papagaai of corderMama in plaats van corder"Roy" zoals een vriend van ons heet of als Thomas eens een keertje niet babbelt vanaf de achterbank van de auto en wij de kans hebben om wat te zeggen "papa is een kletsklous". Langzamerhand weet Thomas ook hoe hij woorden kan misbruiken zoals, als hij erg boos is heel hard "stimmerd" te roepen, want stommerd mag hij immers niet zeggen. Of "stim!" in plaats van stom, want zo verzekert hij ons dat betekend geen stom hoor. 

 

Maar soms is Thomas zo druk in zijn hoofdje dat je hem even wakker moet schudden. En die vrijdagmiddag was het niet zo'n geslaagd idee van moeders om 2 vriendjes mee te laten spelen.  Thuisgekomen zet Thomas direct zijn luistercd’tjes aan en wordt daar weer rustig van, hij verwacht van zijn vriendjes dat zij ook rustig luisteren  maar de vriendjes willen gewoon spelen. Thomas wordt daarom boos en begint te huilen en is zichtbaar doodop van de hele week school. Logisch ook eigenlijk na een week pinkstervakantie en met alle (emotionele) activiteiten van de afgelopen week met betrekking tot het afscheid van zijn juf. Niets was er goed: Thomas vond zijn eten niet lekker; wij mochten niet praten aan tafel; wij mochten zeker niet lachen aan tafel....we zijn heel rustig gebleven en hebben hem naar bed gebracht en hem tot bedaren gebracht met de belofte dat we nog een verhaaltje zouden voorlezen... Langzamerhand begint hij zichzelf weer in de hand te krijgen....en valt uiteindelijk rustig in slaap.

Het weekend is Thomas nog steeds moe en wil alleen maar rustig met zijn speelgoed spelen. Ook wil hij nog niet buitenspelen terwijl het prachtig weer is..later op de dag toch nog even met een bevriend buurjongetje gecommuniceerd die ongeveer 1,5jaar jonger is dan Thomas. Thomas heeft het altijd goed kunnen vinden met zijn buurjongetje, de schutting tussen ons huis en dat van het jongetje wordt dankbaar gebruikt als klim- alias conversatiehek. Allebei aan hun eigen kant roepen ze elkaar en vertellen ze elkaar over de laatste nieuwtjes, zoals een nieuw autootje of wat ze eens zullen gaan doen. Helaas gedraagt Thomas zich niet altijd zo schappelijk tegen het kleine mannetje als hij met leeftijdsgenootjes speelt. Hij heeft wellicht op dat moment alle energie nog nodig voor deze jongetjes, die het hem niet zo gemakkelijk maken als zijn buurvriendje dat doet. Want zijn vriendje lacht hard mee om de grapjes van Thomas al snapt hij er niets van en loopt vrolijk achter Thomas aan en Thomas vindt dat natuurlijk allemaal geweldig. 

 

WEEK23

Maandag, s'avonds in bed vertelt Thomas aarzelend dat hij heeft gevochten met een jongetje die dat eigenlijk niet wilde. Dinsdag, vertelt hij dat zijn vriendje van iemand anders houdt...namelijk van het jongetje waar hij die dag ervoor mee heeft gevochten... Langzamerhand kom je erachter wat er in dat koppetje omgaat.

Thomas kan erg fanatiek zijn in alles eigenlijk en ook als het om vriendjes gaat schroomt hij niet zijn kleine vuistjes te gebruiken. Je zou zeggen dat Thomas wellicht behoefte heeft aan een vast vriendje maar dat is toch nog niet zo zichtbaar.  Hoewel er wel een jongetje favoriet lijkt te zijn maar helaas zijn Thomas en hij uit hetzelfde hout gesneden. Ze willen graag bij elkaar zijn maar ook graag de baas spelen over elkaar hetgeen bijna altijd eindigt in huilen zodat het eigenlijk gewoon niet gaat samen. Erg jammer wel eigenlijk dus heb ik het een keertje thuis geprobeerd, dat was geen goed idee ze braken de tent af en van luisteren hadden ze nog nooit gehoord. Wat was ik blij dat het jongetje na 1,5uur waarschuwen en op de klok kijken weer werd opgehaald, alhoewel deze actie ook nog een half uur heeft geduurd omdat hij niet met zijn vader mee wilde. Na te lang vragen werd het jongetje op gegeven moment  zacht doch dwingend aan zijn armen over het laminaat getrokken richting gang, waarbij ik tegen Thomas zei dat hij maar een handje mee moest helpen. Thomas ging direct aan de slag maar in plaats van het jongetje te duwen trok hij hem de woonkamer weer in met aan de andere kant de vader die nog steeds heel geduldig het jongetje richting gang probeerde te bewegen. Wellicht gaat het beter als ze allebei wat ouder zijn?

 

WEEK24

Zondag zijn we naar het Strand geweest naar Kijkduin, incognito met pet en zonnebril zat Thomas achter in zijn stoeltje te genieten van de liedjes van Cars: "allemaal draaien papa".. Hij heeft heel fanatiek schelpjes gezocht en had het prima naar zijn zin, benieuwd hoe de start is van de nieuwe schoolweek.

Gelukkig was die tot onze opluchting prima, Thomas kan het goed vinden met zijn nieuwe juf die heel relaxed is en de streken van Thomas tot op zekere hoogte wel kan waarderen. Ook thuis zijn we meer relaxed en proberen ons mannetje niet teveel te stressen, het lijkt of dat helpt.. Alleen het einde van de week is Thomas nog steeds erg moe en maakt veel ruzie met een vriendje, ook horen we van de juf dat Thomas erg hard moest huilen op school om eigenlijk niets en ontroostbaar leek....tijd om een beetje bij te komen van een bewogen week.

 

WEEK25

Helaas ging het afgelopen week niet helemaal goed met het mannetje. Het begon goed want hij was uitgenodigd op een feestje van een meisje in zijn klas. Waarschijnlijk het enige feestje voor Thomas van een vriendinnetje want verder zijn zijn contacten met meisjes minimaal. Maar in ieder geval had onze vriend er enorme zin in ook al bleek hij het enige jongetje te zijn met 7 meisjes. Hij had heerlijk pannenkoeken versierd en gegeten en had naast "opa" gezeten waarmee hij tot zijn grote vreugde grapjes mee had gemaakt. Moe maar voldaan haalde ik hem weer op van het feestje toen hij thuisgekomen nog even zijn Spiderman aan zijn buurvriendjes wilde laten zien. Inmiddels was het al over vijven en ik had beter moeten weten dan hem zo laat op de middag en behoorlijk moe na een voor hem toch inspannende middag, te laten gaan. Ik ging ondertussen wat koken toen een overbuurvrouw en nog iemand boos de tuin in kwamen lopen en vroeg of de jongen met de kaplaarsjes onze zoon was. Waarschijnlijk is er in de buurt geen enkel kindje die zomer of winter in kaplaarsjes loopt (omdat je ze zo gemakkelijk aandoet), dus we hadden al een angstig voorgevoel. We liepen met hen mee en het bleek dat de spiksplinter nieuwe auto van die persoon onder de aarde was geschept, zowel op de motorkap als op het dak lag een grote berg aarde. Het nieuwe aluminium schepje van Thomas lag een stukje verderop in het gras en Thomas en een vriendje stonden er "onschuldig" bij en keken ernaar. Helaas was de aarde ook in het rooster gekomen, dus het verhaal was nog niet afgelopen.  Gevolg: ouders van de 3 jongetjes boos, verzekeringstoestanden, kortom je werd er niet vrolijk van. We hebben Thomas toen een week huisarrest gegeven, spaarcenten inleveren en geen snoepjes en tv voor een week.

 

Inmiddels had Thomas wel netjes zijn excuses aangeboden samen met het andere jongetje en vond het eigenlijk wel goed zo. We hadden een tijdje terug een "goedgedrag" strategie uitgeprobeerd: een weeklijst op zijn kast geplakt met de belofte van een cadeautje indien hij minimaal 5 krulletjes van de 7(dagen) had verdiend als hij zich goed gedroeg. Onze Thomas zei doodleuk na het voorval: 'Mam, ik heb een goed idee, we maken weer zo'n lijst en zetten een kruisje op vandaag.....' . Ja! en dan nog de kans om een cadeautje te winnen ook zeker.. Wat een grapjas, maar de volgende dag realiseerde hij zich dat er geen snoep voor hem inzat en geen tv. Die dag daarop in het weekend stond hij zonder iets te zeggen op uit zijn bed liep demonstratief naar beneden, ging met gebalde vuistjes op de bank zitten en zei boos: 'Mam! Ik mag geen snoep, geen televisiekijken en niet naar buiten, ik mag helemaal niets. Dat vind ik helemaal niet leuk dus!...'

Hoera, onze tactiek had geholpen, nu even doorzetten voor de rest van de week. 

 

WEEK26

Het is feest op school! Dit jaar viert de school van Thomas zijn 30jarig bestaan en deze week is een heuse feestweek. Het was enigszins op de achtergrond geraakt bij mij toen ik afgelopen maandag Thomas bij de oppasmoeder ophaalde en hem niet zo snel herkende met grote beschilderde pet op en Hawaï slinger om. Thomas heeft het altijd reuze naar zijn zin bij de oppasmoeder en als ik hem s'middags ophaal dan "hangt" hij meestal tussen een aantal andere kinderen languit op de bank, alsof hij nooit anders doet. Thomas zat "voor de verandering" van top tot teen en als enige onder de moddervlekken en sopte lekker in zijn schoenen. Hij had zo lekker in de plassen gestampt en ze hadden veel lol gehad...aha. Verder was hij in een opperbeste stemming en vertelde zo waarlijk een aantal van zijn belevenissen aan mij in plaats van zijn standaardantwoord "ik vertel niets". De dag erop gingen ze op schoolreis naar een soort van Playcity in Breda, met de bus en met snoepjes... De dag kon niet meer stuk natuurlijk en toen ik hem die middag van de bus ophaalde na een dag vol snoep, patat, frikadellen en ijs, was het eerste waar onze kleine bezwete vriend naar vroeg ..een snoepje... zal het ooit eens overgaan.....?