verjaardag_Ilean_Lucas.jpgWellicht dat de trouwe lezers onder u zich afvragen waarom de opvoedperikelen zijn gestokt bij de maand juli'09. Sinds goed een halfjaar ben ik bezig om een roman/detective te schrijven en tijdens de zomermaanden had ik al mijn tijd nodig om het boek af te ronden. Onlangs heb ik het gepubliceerd, waarover meer onder categorie (KINDER)VERHAAL. Het verhaal gaat over een vrouwelijke detective, die in aanraking komt met de meest uiteenlopende types, spannend en persoonlijk. Nu het eerste deel is afgerond, kan een tweede deel niet uitblijven. Ik ben nog in dubio of ik met de opvoedperikelen door zal gaan, ook omdat Thomas inmiddels 7 jaar is en de leeftijd heeft waarop hij zijn eigen belevenissen niet meer zo kan waarderen.

Met het blog ga ik in ieder geval door, zoals met de KWESTIES: er zijn altijd wel gebeurtenissen die leuk zijn om te vermelden of onder BABY/KLEUTER, hetgeen niet zo'n goede benaming meer is en BABY/KIND zal gaan heten. Ook leuke of bijzondere links zal ik blijven updaten.

Maar een grotere rol op deze site krijgen de verhalen. De KINDERVERHALEN en VROUWENVERHALEN zullen twee aparte blogitems worden. Daar ben ik nog over aan het nadenken en hoewel ik de kinderverhalen zal publiceren op deze site, zullen de verhalen voor volwassenen, afgezien van 'Een gevaarlijk individu' uitgelicht worden en kan de paperback van Bureau M.a.R.i.T. op deze site besteld worden.

 

Toch kan ik het niet laten om een aantal opvoedperikelen van Thomas aan te halen. Inmiddels zit hij in groep 4 en gaat het hem redelijk goed af. Thomas heeft het altijd moeilijk gevonden om stil te zitten en in groep 3 mocht hij zo nu en dan eventjes staan of een krabbeltje maken aan het bureau van zijn juf. In groep 4 is alles anders, er moet worden gewerkt! Het blijkt een druk jaar, verder met rekenen, schrijven, dictees, bordrijen en huiswerk. Thomas zal nu echt moeten leren om stil te zitten. Dat viel in de eerste weken niet mee. Thuis was hij erg druk en moest zich even afreageren. Hij zit nu op 2 sporten, atletiek en basketbal en hij vindt het allebei heerlijk om te doen. Je zou zeggen dat hij na een dag school, spelen en sport, wel doodop zou zijn, echter het tegendeel is waar. Hij heeft er totaal geen problemen mee om nog wat huiswerk te doen na het sporten(is normaal gesproken toch een ander verhaal), al wordt het dan wel wat laat naar mijn zin. Je ziet dat het hem goeddoet en dat hij het nodig heeft. Hopelijk dat dit een goed alternatief is voor het stilzitten in de klas.

Toen ik in de eerste week van school hoorde dat Thomas een keer apart gezet was, omdat hij het wel erg gezellig vond in de klas, sprak ik hem de volgende dag streng toe. 'Thomas, je moet goed luisteren hoor, niet alleen naar ons(ook niet onbelangrijk), maar ook naar de juffrouw!' Thomas keek me aan met zo'n blik van, daar heb je haar weer en zei 'Jaaa natuurlijk doe ik dat, maar ouders moeten ook naar hun kinderen luisteren!'

Met de ingang van het schooljaar is ook de luizencontrole weer in volle gang. Thomas weet toch overal zijn voordeel uit te halen en zeker als het gaat om vervelende procedures zoals tandenpoetsen en wassen. Met een voldaan gezicht verkondigde hij dat hij me wel zou helpen met de voor-het-slapen-gaan activiteiten. Ik hoefde voortaan zijn haar niet meer te wassen. 'Ik denk het wel,' zei ik kordaat en op mijn hoede, geef Thomas nooit een vinger... 'Mam, dan krijg ik door u luis op mijn hoofd. Luizen houden niet van haar dat gewassen is, dus kunnen we het beter nooit meer wassen!' Jaja...

Ook aan goede ideeen ontbreekt het Thomas nooit. Een tijdje terug toen Thomas meekeek met het ontbijtnieuws kwam er weer eentje spontaan boven. Het kabinet was weer eens eindeloos aan het debatteren en Geert Wilders opperde een hoofddoekjesbelasting... Ik ben er nog steeds niet achter of hij het meende of niet..niet echt een goede poging om serieus te worden genomen volgens mij. Ik kon het niet laten om daar tijdens het eten een opmerking over te maken, waarop Thomas vrolijk zei. 'Mam, ik heb een goed idee, er moet ook een 'pettenbelasting' komen, dan moeten de politie en de brandweer ook belasting gaan betalen...!' Tja, misschien stof tot nadenken voor de heer Wilders?

Zakgeld? Het moment is aangebroken om Thomas zakgeld te gaan betalen. Thomas was er al een tijdje over bezig, want sommige vriendjes kregen al zakgeld en hij nog steeds niet.... we konden er niet meer om heen. Ik had al voorzichtig geïnformeerd hoeveel zakgeld ze dan kregen, maar kreeg een dan wat wazig antwoord van hem. We besloten maar behoudend te beginnen met €2, ophogen kon altijd nog. We stelden er wel direct de voorwaarde bij dat hij het zakgeld wel zou moeten verdienen door goed gedrag. Bij minder goed gedrag zou zijn zakgeld die week komen te vervallen, op zich een kleine inspanning voor ons om een goed gedrag te stimuleren hoopten wij.. Inmiddels zijn we drie weken verder en heeft hij nog maar 1 keer zijn zakgeld ontvangen, eigenlijk alleen de eerste keer.. De tweede keer ging het feest niet door, eigenlijk weet ik niet eens meer wat daar de reden van was, het was in ieder geval niet positief. De derde week was ik het gewoon vergeten...en Thomas ook! Het ging van 'Ohja, je moet je zakgeld nog krijgen.' 'Ja, mam..' 'Hoeveel was het ook alweer, iets van €3(ik wist het echt niet meer)?' 'Volgens mij €2...' Hij dacht even na over zijn antwoord en zei toen heel tactisch 'maar €3 mag ook, want dan kan ik ook meer in mijn spaarpot doen, dat wilt u toch zo graag?' We hadden afgesproken van die €2, ook nog eens de helft te sparen. Tja, hij leert zo wel geduld te hebben als hij wil sparen voor iets moois...