ileankampbewerkt.jpgHet plotselinge afscheid van Michael Jackson liet ook ons niet onberoerd. Thomas en ik kijken nu met enige regelmaat naar de videofilmpjes op youtube van naar mijn mening deze legendarische artiest. Ik heb nooit geweten dat hij zoveel leuke clips van zijn muziek heeft gemaakt(helaas). Een grote favoriet van Thomas is natuurlijk het filmpje van Black or White, waar het sterretje van Home Alone zijn vader de lucht inschiet door een stel reuzenspeakers in de woonkamer aan te zetten. Geweldig vindt hij dat, vooral als de vader in zijn fauteuil langs de maan, in de woestijn bij een paar leeuwen beland...toegegeven de humor is wat zwartgallig, maar daarom niet minder leuk. Ook de clip van 'Remember the time' met Eddy Murphy als farao met zijn verveelde vrouw, kan Thomas erg waarderen. Vooral bij de start, waarbij de artiesten die optreden voor de verveelde echtgenote, één voor één een kopje kleiner worden gemaakt, totdat Michael Jackson komt natuurlijk, ligt hij helemaal dubbel...mmm. Ik twijfelde nog of ik hem 'Thriller' zou laten zien, hoewel natuurlijk één van zijn beroemste clips, je wordt er niet vrolijk van. Toen we er samen naar keken vertelde ik er steeds maar bij dat de zombies gewone acteurs waren, die griezelig verkleed waren. Onnodig te zeggen dat Thomas het prachtig vond, vooral de gedaantewisseling in een weerwolf maakte indruk. Thomas bleef maar vragen en ik bleef maar hameren op het feit dat het maar een gewone film was. Het maakte allemaal niets uit, want bij volle maan zou Michael Jackson weer veranderen in een weerwolf toch?

Toch op sommige momenten, blijkt Thomas wat meer diepgang te tonen. We keken op de televisie naar het nummer 'gone too soon'(hoe toepasselijk) en Thomas bleef maar vragen waar het nummer over ging. 'Ach, weet ik ook niet,' antwoordde zijn vader om maar van zijn vragen af te zijn. Ik probeerde het op een wat minder persoonlijke manier aan hem uit te leggen. 'Tja, Thomas, soms neem je afscheid van een bekende...'. 'Oh,' zei Thomas meteen, 'net als dat wij nu van Michael Jackson afscheid nemen?' Mooi toch...

De tante van Thomas uit Schotland logeerde een paar weken met haar gezin in een huisje in Duinrell. Reden natuurlijk om haar snel op te zoeken. Met zijn grotere neven ging Thomas het Attractiepark in, maar vond het niet leuk dat nog niet overal in kon. Gelukkig zijn er ook voor Thomas leuke attracties waar hij van kan genieten, altijd wel met een gewillige oudere neef als metgezel. Das leuk, en toont de familieband. 's Avonds was er een grote BBQ gepland met de familie. Het was prachtig weer, het eten was heerlijk en het gezelschap erg gezellig. Dus onnodig te zeggen dat iedereen zich prima vermaakte. Thomas had veel lol met zijn nichtjes en neefjes en kwam plotseling terug met een geroosterde marshmallow, versierd met een dikke laag chocopasta. Die kwam niet bij ons vandaan.... Met zijn gevoelig gebit probeer je toch zo goed mogelijk op te letten, maar probeer dat maar eens met zo'n snoepgraag mannetje. Op inventieve wijze weet hij toch overal wel iets vandaan te slepen.

Dat was trouwens ook het commentaar van de Scoutkampleiding, waar Thomas afgelopen weekend mee weg is geweest. 'Hij snoept zo graag!' Tja, dat is bekend, maar feit blijft dat het bij een tandartscontrole niet gek is als hij een aantal gaatjes in zijn melkgebit heeft. Het blijft moeilijk voor hem en voor ons. Dat Thomas het er goed naar zijn zin heeft gehad kon je direct aan hem zien. Hij zong liedjes terug in de auto en zei dat hij het lekkerste eten van de hele wereld op had. Dat was dus Macaroni met veel ketchup en lekkere verse worsten, die geschonken waren door de Gemeente waar zij vakantie vierden. 'Is mijn eten dan niet lekker?' reageerde ik wat verontwaardigd(vragen naar de bekende weg natuurlijk). 'Nee mam, dit eten is veel lekkerder!' Ik zal het recept maar eens vragen aan de kookstaf ... De zaterdagmiddag dat we Thomas brachten, had ik hem een lichte broek plus idem gestreept shirt gegeven, misschien niet echt handig. In zijn weekendtas had ik kant-en-klare pakketjes gemaakt van zijn kleding, niet al te ingewikkeld en toch elke keer een schone set..... Toen wij hem die maandagavond gingen ophalen was er aan zijn kleding weinig veranderd, sinds die zaterdagmiddag, ware het niet dat zijn outfit 'ietwat' verkleurd was 'hier en daar'......  Hoewel Thomas altijd erg energiek overkomt, kon je aan zijn ogen zien, dat hij erg moe was. Gelukkig is het vakantie en kan hij weer een beetje bijtanken, lekker lang rondlummelen in zijn pyjama met zijn vertrouwde speelgoed. Jammer dat Scouting niet zo 'hip' is, ze zijn naarstig op zoek naar nieuwe leden. Voor de ware avonturiers onder ons, een absolute must!

De laatste schooldagen kenmerkten zich door veel festiviteiten. In de laatste week hadden een aantal moeders nog een leuk etentje op school georganiseerd met hun koters. Iedereen zou wat lekkers meenemen, dat bleek een goed idee. De meest uiteenlopende gerechtjes werden uitgestald op de schooltafels. Ook de kinderen vermaakten zich goed op het nabijgelegen voetbalveld. Het was leuk dat de beide juffen ook van de partij waren, al was het dan maar even omdat ze ook nog naar een ander schoolfeestje moesten. Dat ook de kinderen het gezelschap van de juffen opmerkten, bleek naderhand pas, toen ze vertrokken. De hele tijd waren er weinig tot geen kindertjes te zien in het lokaal, waar de ouders bivakkeerden. Gek genoeg, zodra de juffen de hielen hadden gelicht, zaten er ineens allemaal kindertjes achter het grote bureau en op de stoel van de juf. Belangstellend bekeken ze de klas eens vanuit een ander perspectief, net alsof ze stiekem om een hoekje op deze kans gewacht hadden. Heel merkwaardig en zonder enige gene overigens.

Over school gesproken, het was nog spannend want de rapporten werden uitgereikt. Thomas kwam opgewonden de school uitrennen, 'mam, ik heb wel 5 d-tjes! (= zwak)' riep hij met luide stem. Ik vond dat jammer en had goede hoop gehad dat dit rapport toch wat beter zou zijn dan de vorige twee rapporten. Toch bleef Thomas erg opgewonden en trots op zijn rapport, mmm. Thuisgekomen kwam ik erachter waarom Thomas zo enthousiast was geweest, het waren geen d-tjes maar b-tjes! Dat zag er heel wat beter uit. Vooral voor rekenen en inzicht had hij goed gescoord, de taalkant was voldoende, ook niet slecht. Hoewel.. het schrijven was een ander verhaal. Op de één of andere manier verbaasde mij dat niet, Thomas besteedt niet al teveel aandacht aan de afwerking van zijn taken en het tussen de lijntjes schrijven kan hem nog niet zo bekoren. Maar het commentaar bij zijn rapport was leuk en enthousiast. En dan te bedenken, dat ik bij het vorige rapportgesprek voorzichtig had geopperd of Thomas het geen jaartje over moest doen. Hij blijkt er nu helemaal klaar voor. Die Thomas, mag hij alweer naar groep 4, het gaat met rasse schreden..

Over rasse schreden gesproken, Thomas begint ineens behoorlijk de lengte in te schieten. Dat valt nu nog meer op doordat zijn haar gemillimeterd is. Ik dacht het met de vakantie eens lekker kort te houden, geen ellende met gel op zijn haar, gewoon lekker basic. Waar ik geen erg in had was dat het tondeusekapsel voorheen leuk had gestaan omdat hij nog een lekker stevig koppetje had. Op dit moment is hij lang en smal, dus ook de vorm van zijn gezicht. Bovendien ontbreken er behoorlijk wat tanden, waar er nu beetje bij beetje 'gedeeltes' van terugkomen. Het resultaat: een kaal hoofd met een smal koppie en een fietsenrek, niet echt iets om de schoonheidsprijs mee te winnen. Toch heeft Thomas daar weinig last van en bewondert zich nog met enige regelmaat met een grote glimlach in de spiegel. Het heeft toch ook wel weer z'n charme, eigenlijk.  

Schaken. Een hoofdstuk apart. Ik weet niet hoe het ter sprake kwam, maar plotseling had Thomas interesse in het schaakspel. Dat treft hij wel want zijn beide ouders zijn leken op dat gebied. Ik kreeg ineens een ingeving en zocht de cd van de eerste speelfilm van Harry Potter op. Hierin moeten Harry en zijn vrienden een partijtje battle chest spelen om de toegang tot een geheime zaal te krijgen, bewaakt door een gigantisch schaakspel. Een prachtig gefilmd slagveld, waarbij de grote stenen schaakstukken elkaar bij elke zet te lijf gaan. Het enthousiasme van Thomas was nu niet meer te stoppen. Op het Internet hebben we gekeken hoe de zetten ook alweer gingen, maar het schaken tegen een computer vond Thomas toch minder leuk. Onnodig te zeggen dat de computer aan het langste eind trok. Dus verzon Thomas iets anders. Hij neemt het schaakspel nu mee naar het dagverblijf. Hij is daar 1 van de oudsten en zal binnenkort, ondanks zijn bezwaren, toch moeten overstappen naar de 'oudere' groep. Er zijn op deze groep nog weinig kindertjes die schaak spelen, maar wel gewillige slachtoffers! Thomas schaakt daar dus vrolijk tegen deze hulpeloze kindertjes en blijkt tot zijn grote vreugde steeds maar te winnen. Tja, niet zo heel erg moeilijk als je de combinatie leek en eigen spelregels hanteert.