saloon.jpgOnlangs hebben we via het Internet een lang weekend Duitsland geboekt en inmiddels beleefd. Het was prachtig weer en het park was een enorme meevaller. Dat is toch nog altijd de vraag als je via het Internet boekt is de gedachte, je weet eigenlijk nooit precies waar je aan toe bent. Gelukkig staan er tegenwoordig ook reacties van bezoekers bij, zodat je toch een aardige indruk krijgt van de ins en outs van een vakantiebestemming. Hoewel je toch zelf als bungalowpark of reisorganisatie het 1 en ander kunt tweaken in de vorm van positieve reacties, leert de ervaring dat de geschetste beschrijvingen meestal aardig overeenkomen met de werkelijkheid.

We hadden nog niet ingecheckt of onze aandacht werd volledig opgeslokt door de folders op de balie, van een aangekondigde Country & Western avond, eten en originele Country uit de USA. Ik zag visioenen van heerlijk gekruide spareribs en knapperige kippenbouten voor me, zo'n beetje als in de serie Bassie & Adriaan in Amerika. Op hetzelfde moment zeiden we beiden dat we graag deze avond wilden boeken, ohja we moesten ook nog wat info over onze bungalow ontvangen natuurlijk. Er werd ons verteld dat de spectaculaire avond precies om 18.00uur zou aanvangen, dus waren we op de bewuste avond stipt op tijd in het restaurant. We bleken de eerste en lange tijd de enige gasten te zijn. De Countryzanger zou een uurtje later met zijn show beginnen en met vereende krachten werden schalen vol verleidelijk ruikende gerechten op de buffettafel gezet. Het bleek heerlijk te zijn allemaal, verse broodjes, kippetjes, spareribs, malse karbonades, sausjes, salades, het was er allemaal(op braadworsten na dan..). Ook de Countryzanger Mark Ritter 'one man, one guitar' maakte van het geheel een waar feest. Je mocht verzoeknummers opgeven en liedjes van John Denver en Kenny Rogers herinnerden ons aan vervlogen tijden.

De Countryzanger had zijn vrouw en zoontje van 6 meegebracht. Net als bij Thomas was het feest voor hem van korte duur. Liefst zo snel mogelijk zoveel mogelijk kippenbouten eten en wat dan? De vrouw vroeg aan Thomas of hij met het zoontje wilde spelen, er was een leuke speeltuin, in de buurt van het restaurant. Na wat verlegen blikken over en weer, gingen de jongens er vandoor. Binnen de kortste keren waren het twee gezworen kameraden, die de buurt onveilig maakte. Ze stonden buiten op balen hooi voor het raam, hard mee te swingen en te gillen met de Countryzanger, die binnen rustig zijn eigen gang ging. Het jongetje in het Duits, Thomas in het Nederlands, het maakte allemaal niets uit. Ze spraken gewoon met elkaar in hun eigen taal en schenen elkaar nog te begrijpen ook. Wij raakten aan de praat met de Countryzanger en zijn vrouw. Hij was Amerikaans, zij Duits en ze woonden in Duitsland. Het was een bijzondere ontmoeting met bijzondere mensen. Er bleken ook veel overeenkomsten, onze leeftijd en de leeftijd van de jongens. Het jongetje heette Lucas en het vriendje van Thomas heet ook Lucas, dat was direct een bestseller. Zij had een admin kantoor gehad, ik doe financieel werk. Zij werkte nu voor een grote kinderboekenfirma en ik schreef kinderboekjes. We besloten om onze ontmoeting de volgende dag voort te zetten, betere gidsen kun je niet hebben. We zijn naar het luchtvaartmuseum geweest, met de concorde als trekpleister. Voor de vader van Thomas een groot succes, zijn fotocamera maakte overuren. Foto's van de vleugel van een vliegtuig, een andere foto van weer een vleugel van een vliegtuig, foto's van motoren, helikopters en gelukkig ook nog wat foto's van ons.

Daarna werden we meegetroond naar een prachtige plaats aan een meer in de middle of nowhere. Toch stond daar in de middle of nowhere, een open rieten huisje waar ze braadworsten verkochten. Duitse families zaten aan de houten tafeltjes met broodjes braadworst en zelfgemaakte 'torten', waarvan wij ook nog een stuk aangeboden kregen(een enorm stuk taart met een beker met slagroom om zelf te bedienen). Die Duitse braadworsten zijn niet te versmaden. De dag ervoor waren we op een 1mei feest op een dorpsplein geweest, waar de braadworsten ook aangerukt werden. Het was geen weekend van bezinning of onthouding, gelukkig werd het eten enigszins gecompenseerd door de heerlijke wandelingen door het stille bos. Het was een tijd geleden voor ons, maar nu merkte ik weer hoe heerlijk een goede boswandeling is. Ook Thomas bleek het allemaal geweldig te vinden. Overal door het bos lagen stapels gekapte boomstammen, een uitdaging voor de energieke en behendige klimmer. Ook stonden er overal hoge boshutjes om dieren ongemerkt te bespieden. Hoewel alle dieren met de komst van onze Thomas al mijlenver gevlucht waren, hebben we niet 1 hutje overgeslagen, en het waren er best veel. Thomas klom in elk hutje, keek even en klom dan, zo mogelijk nog sneller naar beneden, op zoek naar een volgend hutje. Dieren hebben we niet gezien, behalve een verdwaalde eekhoorn en wat vogels. Op de weg terug zag ik vanuit de auto nog een hertje grazen. Maar dat kon de pret niet drukken.

Onze gesprekken met het zingende echtpaar, de vrouw zong ook met wat liedjes mee, waren diepgaand en toch ontspannen. De Countryzanger maakte nog een opmerking over het feit dat Amerikanen vaak onterecht worden gezien als oppervlakkig. Ik was het helemaal met hem eens, niet in de laatste plaats om onze ontmoeting. Toen wij enige jaren terug een bezoek brachten aan Amerika hebben wij veel vriendelijke Amerikanen ontmoet en leuke gesprekken gevoerd. Amerikanen en oppervlakkig? Een grote fabel door Hollandse boeren bedacht, als je het mij vraagt. Waarschijnlijk verwarren zij 'oppervlakkigheid' met 'vriendelijkheid', iets waar wij Nederlanders, weinig kaas van hebben gegeten. Er zijn toch heel wat grote bedrijven opgericht in Amerika, dus dom zijn ze zeker niet, zouden ze dan niet de intelligentie hebben om een goed gesprek te voeren(zoals wij Nederlanders........)??  Wat ik heb ervaren is dat Amerikanen erg vriendelijk zijn! Overal waar we kwamen op onze rondreis door Amerika, werden we vriendelijk begroet, begeleidt door een praatje. Iets waar je in Nederland niet mee aan moet komen, de mensen kijken je vreemd aan! En dat zo'n praatje dan niet echt diepgaand is, is niet zo verwonderlijk. Het is al verwonderlijk dat ze de tijd nemen om interesse in je te tonen. Dus Nederlanders oordeel eerst jezelf maar eens, alvorens zo'n bewering te maken en probeer je daarna eens zo te gedragen! Zelfs in de auto schijnt het moeilijk voor de meeste mensen om eens vriendelijk de hand op te steken als er moeite wordt gedaan om even opzij te gaan, zodat zij erdoor kunnen. Niet echt het toonbeeld van vriendelijkheid dacht ik zo......

Maar om terug te keren op onze laatste bijzondere ontmoeting, dankzij hen ontmoetten we ook nog andere mensen. Tijdens ons bezoekje aan hun huis, stopten ze nog even bij wat kennissen. Deze kennissen bleken inmiddels verhuisd en hadden hun landgoed verkocht aan Nederlanders. Het was er prachtig. Er stroomde een beek door de groene weiden van het landgoed(het leek of we in Montana beland waren), waar hun paarden op graasden. Bij de beek stond een echte saloon, het houtwerk rook er naar verse boomstammen en hij was compleet ingericht met bar & inhoud, tafels & stoeltjes. Er stond een prachtige watertoren naast het landhuis. De vrouw van de Countryzanger verontschuldigde zichzelf dat ze vrij direct was. Ze vroeg aan de Nederlandse eigenaresse 'jij bent zo jong en je bezit al dit land, hoe kom je aan zoveel geld??' Een landgoed van €1.500.000 is niet voor iedereen weggelegd, zullen we maar zeggen. De vrouw verblikte of verbloosde niet bij deze opmerking en vertelde dat ze een goedlopend bedrijf had gehad in Nederland. Ze wilde van dit landgoed een luxe onderkomen voor gasten maken, we houden het in de gaten...

Terug in Nederland missen we de heerlijke wandelingen over de groene heuvels en door de heerlijk ruikende naaldbossen. Het contact proberen we aan te houden, beide partijen zijn van goede moed. Ook het adres in Duitsland verdwijnt dit jaar niet in de prullenbak, we gaan er zeker nog eens naar terug. Meewarig kijken we naar de vele vliegtuigfoto's en beleven weer even dat vakantiegevoel. Mede dankzij onze goede vrienden is het een bijzonder weekend geworden.

We zijn weer een mooie ervaring rijker!